Etiquetas

sábado, 29 de octubre de 2011

Rabito (ADOPTAT)

El Rabito és un Chihuahua de 8 anys. La seva propietària ha entrat a la residència d'avis i la família no es pot fer càrrec d'ell, i s'han hagut de separar desprès de tant de temps junts. Ha sigut difícil pels dos, però el Rabito avui ja s'ha anat amb la seva nova família, i tindrà una companyera peludeta! Una família molt simpàtica i que estem ben segurs que el cuidaran com a un rei. Moltes gràcies per donar-li l'oportunitat de ser feliç. T'estimem Rabito! 

Rabito es un Chihuahua de 8 años. Su propietaria ha entrado en la residencia de ancianos y la familia no se puede hacer cargo de él, y se han tenido que separar después de tanto tiempo juntos. Ha sido difícil para los dos, pero Rabito hoy ya se ha ido con su nueva familia, ¡y tendrá una compañera peludita! Una familia muy simpática y que estamos seguros de que lo cuidarán como a un rey. Muchas gracias por darle la oportunidad de ser feliz. Te queremos Rabito!


 







Gala (ADOPTADA)



Gala és petita, dolça, mimosa ... entre tres i quatre mesos i és tota una supervivent. S'ha salvat del carrer, ara cal trobar una bona llar. Va aparèixer un bon dia en una de les colònies que portem, bruta i molt nadó, encara que no la volien es va quedar. Després va tornar a desaparèixer, se l'havien enportat. Finalment l'hem trobat en una obra abandonada, tancada en els vestidors, la tenien allí uns nens, que anaven de tant en tant per jugar amb ella.
Ara està en una casa d'acollida. Vols una preciosa gateta que et faci companyia? Ella està esperant una oportunitat, nosaltres hem fet el primer pas, ara faltes tu. De moment ha de ser una casa que no tingui gats, perquè és dubtós el test que li vam fer de Leucèmia. Quan tingui sis mesos li farem un altre test, per veure l'estat real de la gateta. Recordem que la Leucèmia és una malaltia que afecta només als gats, no hi ha cap problema amb la resta d'animals, ja siguin humans o no.

Gala es pequeña, dulce, mimosa... Tiene entre tres y cuatro meses y es toda una superviviente. Se ha salvado de la calle, ahora hay que encontrarle un buen hogar. Apareció un buen día en una de las colonias que llevamos, sucia y muy bebé, aunque no la querían se quedó. Luego volvió a desaparecer, se la habían llevado. Finalmente la hemos encontrado en una obra abandonada, encerrada en los vestuarios, la tenían allí unos niños, que iban de vez en cuando para jugar con ella. 
Ahora está en una casa de acogida. ¿Quieres una preciosa gatita que te haga compañía? Ella está esperando una oportunidad, nosotros hemos dado el primer paso, ahora faltas tú. De momento tiene que ser una casa que no tenga gatos, porqué es dudoso el test que le hicimos de Leucemia. Cuando tenga seis meses le haremos otro test, para ver el estado real de la gatita. Recordamos que la Leucemia es una enfermedad que afecta sólo a los gatos, no hay ningún problema con el resto de animales, ya sean humanos o no. 


niudepetjades@gmail.com  ///  646 17 90 95

Kiko - Jenny (ADOPTATS)

Aquests dos petits, una femella carey molt fosca (Jenny) i un mascle romà taronja (Kiko) ja han estat adoptats! Que sigueu molt feliços!!!

Estos dos pequeños, una hembra carey muy oscura (Jenny) y un macho romano naranja (Kiko) ya han sido adoptados! Que seais muy felices!!!






viernes, 26 de agosto de 2011

Mucha gente se pregunta cómo se puede jugar con un gato. Y creen que los gatos, a diferencia de los perros, no saben jugar o que no se puede jugar con ellos. Simplemente hay que entender cómo quiere jugar el gato. Dedicando algo de tiempo y comprensión, son innumerables los juegos que aprenden los gatos y lo que disfrutan jugando con sus dueños. Y los dueños con ellos. El juego básico es la caza. Y de ahí parten todas las variantes. Se puede ser cazador o cazado, se pueden perseguir presas, buscarlas, encontrarlas, traerlas, lanzarlas… El juego es muy importante para el gato. Es la única manera de que desgaste esa energía que le sobra a raudales y se mantenga sano tanto fisica como mentalmente. El juego siempre reduce el estrés y sirve de ayuda para cualquier problema de comportamiento, ya sea para elevar la autoestima de un gato miedoso, como para reducir la ansiedad de un gato excesivamente nervioso. Nombraremos ejemplos para aquellas personas que desconocen la posibilidad de jugar con su gato. Ante todo hay que tener en cuenta que si no se ha jugado nunca con el gato, no sólo es el propietario el que debe de aprender, sino también el propio gato. Hasta el gato más viejo y gordito acabará jugando con nosotros, sólo tenemos que crear un juego lo suficientemente interesante y ajustado a las necesidades de cada animal. Los gatitos pequeños juegan con TODO. Ellos solos se lo pasan fenomenal persiguiendo pelusas, pelotas y cualquier cosa con posibilidad de movimiento. Una vez que se hacen más adultos, alrededor de los 18 ó 24 meses, ya no les divierte tanto jugar solos. Necesitan un estímulo para ponerse a perseguir un objeto. En una palabra: se aburren más fácilmente, al ser conscientes de que son ellos mismos los que tienen que mover el juguete, para darle “vida”. Por lo tanto es más adecuado enseñar a nuestro gato a jugar con nosotros, desde el momento que lo adquirimos. No sólo desgastará toda la energía que le sobra, además se creará un vínculo de amistad mucho más intenso con el propietario. Mencionamos unos ejemplos, para aquellos dispuestos a divertirse con su gato (que esperamos que sean la gran mayoría): Lanzamiento de presa (con o sin devolución): Los ratoncitos de pelo, pelotas de caucho o pelo, ratoncitos de tela… y por qué no, una simple pelota de papel. En cuanto la lancemos, el gato la perseguirá saltando los obstáculos que encuentre y cogiéndola en la boca se la llevará a algún sitio (para “rematarla”), o como ocurre muchas veces, nos la traerá de vuelta. Este último pequeño detalle, es de agradecer ya que si no, acabaremos levantándonos nosotros a recoger “la presa”. Si prefiere llevársela debéis dejarle que disfrute de su trofeo y no quitársela, hasta que os lo pida. Sí, os los piden, mirando a los ojos y sentándose frente al juguete. Intentar enseñar al gato a que os la acerque y deposite a vuestros pies, diciéndole lo bien que lo ha hecho cada vez que lo consiga. Hay gatos que aprenden muy rápido. Conseguiremos que nuestro gato haga ejercicio sin movernos del sillón. Caza interactiva: esta vez tenemos que participar activamente. Nos referimos a todos los juguetes diseñados como una caña de pescar, con todo tipo de objetos en el extremo. Evidentemente podemos elaborar nosotros el juguete, pero las que se comercializan tienen una caña de plástico duro, ligeramente flexible, que es muy cómoda. El objeto del extremo será en este caso “la presa”. Los gatos diferencian perfectamente una presa de otra. Aunque para nosotros sea prácticamente lo mismo mover las plumas, que la bolita del extremo, para nuestro gato se tratará de algo muy diferente. No es lo mismo un ratón que un pájaro, ni un insecto que una serpiente. Todos estos animales son posibles presas. Del propietario depende que en el juego haya que cazar una mariposa o un ratón. Los movimientos de un animal u otro son totalmente diferentes y consiguiendo imitar a uno u otro animal, le otorgaremos a nuestro gato la posibilidad de cazar de todo, pero en casa. Es importante actuar de verdad como una presa. Ningún ratón o pájaro en su sano juicio se pondría a bailar delante de un gato o se restregaría por su cara… esto no estimula al gato, más bien le desorienta, ya que no entiende el comportamiento tan osado de esa supuesta presa. Este es el error que se comete con mayor frecuencia y la causa por la que muchos propietarios alegan que a su gato no le gusta jugar.Se puede esconder el juguete por detrás de la pata del sofá, las sillas, deslizarlo por las esquinas o pegado a la pared, moviéndolo despacio y parando de repente, como si estuviera vigilando… Los pájaros o insectos realizan vuelos cortos y se posan en lugares elevados como el respaldo del sillón. Las serpientes se deslizan en cambio muy rápido arrastrándose por el suelo.
Utilizad la imaginación y recordad: Variar el tipo de juguete Observar las preferencias de caza de cada gato Alternar movimientos lentos y rápidos Dejar que la presa se esconda para que el gato pueda planear el ataque Dejar al gato capturar su presa Reducir la acción cuando el juego llega al final (sí, las presas al final, tristemente acaban muriendo) Dejar al gato jugar con la última captura
Recomendamos guardar estos juguetes con cordones ó cuerdas elásticas en lugar seguro cuando no jugamos con el gato, para evitar que sean ingeridos y provoquen una grave obstrucción intestinal. La mayoría de las veces el gato sabe perfectamente en que lugar se encuentran esos maravillosos juguetes y piden literalmente a sus dueños que jueguen con ellos.Escondite: Sólo nuestra presencia puede ser un juego perfecto para nuestro gato. ¿Alguien se acuerda de aquel juego de niños llamado el escondite inglés? La mayoría de los gatos aprenden rápidamente a acecharnos en cuanto nos escondemos detrás de alguna esquina y les llamamos. Se acercan sigilosos, se paralizan cuando nos asomamos para evitar ser vistos y vuelven a aproximarse en cuanto no les miramos. El juego suele finalizar en cuanto nos dan una tortita con la mano y salen corriendo para que les persigamos. Y otra vez se empieza desde el principio. A ver quién se cansa antes… Bolsas de papel, cajas de cartón: Haciendo pequeños agujeros en una caja de cartón y escondiendo un juguete que haga ruido dentro estimulamos su curiosidad. A los gatos les encanta meterse en todos lados, o meter las patas en cualquier agujerito… Jugar con nuestras manos: Esta es la forma más habitual que la gente (sobre todo del sexo masculino) entiende por juego, y acaba siempre igual, con un dueño arañado o gritando por un mordisco demasiado fuerte; y el gato corriendo asustado o todavía con energía acumulada quedándose con ganas de finalizar esa “cacería”. Esos gatos no suelen controlar bien la fuerza del mordisco y no siempre esconden sus uñas. El juego no es contraproducente en sí, ya que el animal que está acostumbrado distingue perfectamente que se trata de un juego, y no es un comportamiento agresivo de por sí. Pero nosotros pensamos que no es el juego más adecuado, ya que el gato jugará así con todo el mundo, da igual que sea una persona anciana o un niño. Cada vez que quiera jugar, iniciará el juego con un "ataque " hacia nosotros ¡Y la tolerancia al dolor de un mordisco o arañazo no es igual para todo el mundo! No se trata sólo de que animal haga ejercicio a lo bruto, sino también de que utilice sus trucos de predador, que todos los gatos poseen de forma instintiva. Duración del juego: Por supuesto todo el tiempo que se quiera dedicar. Pero debemos tener en cuenta que los gatos no son animales que estén preparados para realizar un ejercicio físico prolongado, si no más bien para carreras cortas, saltos, ataques repentinos… sesiones de 10 o 20 minutos suelen ser más que suficientes, dependiendo de la condición física del animal. ¡Por favor, no pretendáis que un gato obeso esté durante 20 minutos persiguiendo un juguete, ya que le puede dar un colapso! Tampoco que un animal mayor se ponga a saltar haciendo malabarismos por las estanterías. Es evidente que hay que adaptar el juego a las características de cada animal. Cantidad de sesiones: Todas las que se quieran, hasta 15 o 20 veces puede cazar un gato cada día. Pero como regla general, vuestro gato será bastante feliz si se le dedican una o dos sesiones diarias.
Juguetes recomendados: Cualquier juguete comercializado para gatos, que a nuestro gato le guste Pelotas de papel Rollos de papel higiénico Tapón de corcho Tapones de botellas de agua Ramitas de árboles frutales (sin fertilizantes) Bolsas de papel Cinturón del albornoz... Juguetes peligrosos:
Juguetes no destinados a gatos Cualquier producto potencialmente tóxico Gomas elásticas (peligro de ser ingeridas) Hilo de coser (peligro de ingestión) Cordones de lana (peligro de ingestión) Objetos afilados Bolsas de plástico (peligro de ahogo)

Fuente: P. Alfaro Calleja (Veterinaria)
http://ellibrodelosgatos.blogspot.com/2006/08/cmo-jugar-con-el-gato.html

martes, 2 de agosto de 2011

Ajudes / Ayudas

Niu de Petjades és un projecte nou i creat amb molta il·lusió. Però perquè aquest petit projecte es pugui fer gran necessitem la vostra ajuda.

El que necessitem són: 
-Socis
-Voluntaris
-Cases d'acollida
-Donacions (econòmiques i materials)

El nostre número de compte és el
0081-0330-86-0001137220
Banco Sabadell
Banco Urquijo
Banco Herrero
Banco Sabadell Guipuzcoano
Banco Sabadell Atlántico
(Si us plau, encara que sigui una petita aportació serà de molta ajuda)

Si ens vols ajudar, sigui de la manera que sigui, no dubtis en posar-te en contacte amb nosaltres. T'estarem molt agraides! 

Niu de Petjades es un proyecto nuevo y creado con mucha ilusión. Pero para que este pequeño proyecto se pueda hacer gran necesitamos vuestra ayuda.

Lo que necesitamos son:
-Socios
-Voluntarios
-Casas de acogida
-Donaciones (económicas y materiales)

Nuestro número de cuenta es el
0081-0330-86-0001137220
Banco Sabadell
Banco Urquijo
Banco Herrero
Banco Sabadell Guipuzcoano
Banco Sabadell Atlántico
(Por favor, aunque sea una pequeña aportación será de mucha ayuda)

Si nos quieres ayudar, sea de la manera que sea, no dudes en ponerte en contacto con nosotros. Te estaremos muy agradecidas!


niudepetjades@gmail.com  ///  646179096


viernes, 15 de julio de 2011

Família Arlene (ADOPTATS)

La mami Arlene, en Harry, en Ros i en Mel han estat adoptats!!!Gràcies a totes les famílies!!!

¡¡¡La mami Arlene, Harry, Ros y Mel han sido adoptados!!!¡¡¡Gracias a todas las familias!!!






viernes, 8 de julio de 2011

Qui som? / Quienes somos?

Som una petita associació, sense ànim de lucre, de Sant Fruitós de Bages, a la província de Barcelona. La tasca que ens hem imposat és la de procurar benestar als animals del carrer, en el nostre cas se subscriu pràcticament als gats, ja que els gossos, per llei, són retirats per l'Ajuntament. Practicar la castració a les femelles, alimentar, administrar medicació i sueros, aconseguir famílies d'acollida i adopció, conscienciació contra el maltracte animal...
És un projecte petit, però cada animal que rescatem del carrer és una gran fita. Necessitem la vostra ajuda. Difon als animals que tenim. Digues als teus coneguts: "Adopta, no compris, hi ha milers d'animals en gosseres i protectores esperant-te". Quan adoptes un animal, salves a dos, al que adoptes, i al que ocupa el seu lloc a la protectora. Posa el xip a la teva mascota i evita ventrades indesitjades amb la castració.
Qualsevol donació, per petita que sigui serà benvinguda, per desgràcia no només amb el nostre treball desinteressat aquest projecte funcionarà.
Gràcies.
Niu de petjades

Somos una pequeña asociación, sin ánimo de lucro, de Sant Fruitós de Bages, en la provincia de Barcelona. El cometido que nos hemos impuesto es la de procurar bienestar a los animales de la calle, en nuestro caso se subscribe prácticamente a los gatos, ya que los perros, por ley, son retirados por el Ayuntamiento. Practicar la castración a las hembras, alimentar, administrar medicación y sueros, conseguir familias de acogida y adopción, concienciación contra el maltrato animal...
Es un proyecto pequeño, pero cada animal que rescatamos de la calle es un gran logro. Necesitamos vuestra ayuda. Difunde a los animales que tenemos. Dile a tus conocidos: "Adopta, no compres, hay miles de animales en perreras y protectoras esperándote". Cuando adoptas a un animal, salvas a dos, al que adoptas, y al que ocupa su lugar en la protectora. Ponle el chip a tu mascota y evita camadas indeseadas con la castración.
Cualquier donación, por pequeña que sea será bienvenida, por desgracia no sólo con nuestro trabajo desinteresado este proyecto funcionará.
Gracias.
Niu de petjades